Fotopagina Weerribben Tocht 2017

Weerribben 30-09-2017 (door Val vanDam)

Vaak wordt er spottend gezegd, na een niet al te slimme opmerking, dat je denken aan paarden moet overlaten, die hebben nu eenmaal een veel groter hoofd.
1Dit zeer intelligente paard keek ergens in de kop van Overijssel over een heg, de wenkbrauwen opgetrokken en de oren gespitst. Duidelijk zeer nieuwsgierig wat voor rare bolle dingetjes, met banden sissend door regenplassen, langs háár beschermde weitje rolden.
Om dan met een schouderophalen de andere kant op te kijken, het waren gewoon zeventien, en even later nog drie, PT-Cruisers. Bijna elke dag immers kwam er zo’n donkerblauwe bal langs ronken, regen of geen regen.
Nu liep die verrekte regen al weer de hele dag de oren in. Zelfs paarden worden daar meer dan chagrijnig van.
Inderdaad was het een sliert PT-Cruisers die langs de druipende, vaak bedaagde bomen van de Overijsselse alleeën trok. Om nou te zeggen, dat die cruisers zich echt blij door al dat water spoedden, nou nee. Op den duur werd je er, net als dat wijze paard, ook tamelijk chagrijnig van, geïrriteerd soms.
Zo jammer, er was immers zoveel moois om je heen te 2zien, de eerste herfstkleuren tekenden al de coulisse achtige landschappen. Stevige boerderijen, fraaie behuizingen, goed in vrolijke kleuren verf gezet, maar nu ook al even mistroostig hurkend in hun mantels van bomen, struiken en treurende herfstbloemen. Verstilde Drentse enkdorpen, waar je met weinig fantasie een kudde Drentse langstaartschapen ziet keutelen, met gekke namen als Eemster. Eémstur of Eemstèr? Of Lhee, ook zo iets. Geboorteplaats van die Confederation generaal uit de Amerikaanse Burgeroorlog? Of schreef je dat weer zonder Há? De Basse, wat moet je daar nou mee? Gewoon, omdat ze hier elk jaar een soort van Woodstock festival houden en die bakken vol herrie vooral worden gemaakt door, juist, de bassen. En die laatste N zullen ze wel vergeten zijn er achter te zetten, met zoveel bier op kijkt men daar ook niet naar.
Door de smalle kijkgaten in de voorruit, die de overuren makende wissers met moeite vrij hielden, was het gezichtsveld vaak toch erg beperkt

En omdat het toch al allemaal en overal water was, op naar de Weerribben. Een net niet helemaal verdronken land, waar men af en toe een versteend veenlijk uit zwart water omhoog kan zien ploppen, en waar je als man bij donker niet door heen moet, zelfs al weet je de paaltjes te staan en verzuup je niet. Maar dan grijpen de wilde witte wieven je wel. Dolende zielen van vrouwen waar niemand mee getrouwd wilde zijn, en de mannen die het wèl moesten,al heel vlug, vaak na het tweede keind spoorloos weg bleken te zijn. Kwade tongen verzekeren je nog steeds met de hand op het hart, desgevraagd zweren ze het, dat het eigenlijk hele grote spinnen waren, met niet alleen zwart haar op ‘t heufd, mar oër het hele lief!
Een beetje onder de indruk klauterden de Cruisaders aan boord van een tot iets wat op een salonboot zou kunnen lijken omgebouwde platbodem, om door nòg meer water te varen. Het vaartuig had twee zeer opmerkelijke dingen: een afschuwelijk krijsende boegschroef en een twéékoppige bemanning. Een huppelbenend, blond serveerstertje, annex trossenmeissie, en een kapitein-motorman-entertainer, die zeer deskundig af en toe aan het stuurwieltje draaide, daarbij het gehoor opmonterend met kwinkslagen en kleine grappen, die hij zonder een spier te vertrekken de microfoon in kwekte. Logisch, hij deed het elke dag, en elke nieuwe mop die hij opving van de passagiers kon hij allicht voor de volgende lading gasten gebruiken. Hij kon zó van een Amsterdamse rondvaartboot zijn gestapt.
Alleen, aan het eind van de rit vertelde hij nu eens niet een arme werkstudent te zijn, die van fooien zijn studie moest betalen, maar wèl dat er extra moest worden betaald voor het bij de koffie ongevraagd verstrekte plakje gouden crematoriumvoer, ook wel bekend als de keek van de Spakenburgse Bakker van ‘t Stoepje. Waarvan iedereen veronderstelde dat het bij die koffie horen zou, net als bij een echte begrafenis of crematie.
Een beetje beduusd schuifelde men weer terug naar zijn eigen vertrouwde PT-Cruiser. Een enkeling begaf zich linea recta naar huis, in de hoop voor de volgende bui thuis te kunnen zijn. De overigen lieten zich leiden naar het restaurantje met de toepasselijke naam An ’t Waeter. Toe maar weer, alsof er niet genoeg water was geweest de hele dag! Maar het was net even droog, binnen was het ook droog, buiten het tentje waar de BBQ stond natuurlijk af en toe weer niet. Men at wat, schoof wat naar elkaar, tafeltjes werden een lange tafel, besprak de dag en discussieerde er verder vurig op los.
De kastelein had géén whisky in huis. De kasteleinse ook al niet, maar die had dan ook heel andere zorgen.
3


Impressie 1 (door Arjan en Marianne van Herk)

Wat een mooi aantal cruisers stonden daar in Diever om te vertrekken voor een geweldige meeting, De ontmoeting begon droog helaas tijdens het rijden vielen de vreugde tranen naar beneden,
Maar zeg bewust vreugde Tranen geen Regen ...want het was alleen maar vreugde en gezelligheid wat ons cruiser vrienden bij elkaar bracht en deze dag was dan ook een geslaagde,we zijn gaan toeren wat een mooi gebied mochten we zien,Daarna een stop bij mijn vriend de Bok ,Die nu niet alleen mijn vriend meer is maar van ons allen , hij werdt bekeken geaaid en kreeg zelfs Appels, toen we de koffie thee of fris ophadden en de Heerlijke zelfgemaakte Taart volgde we onze weg wederom een mooi stuk , met een stop voor een foto moment iedereen liep gezellig mee en de regen hield ons niet tegen dat zijn cruiser vrienden.
Nadat we de mooie plek bekeken hebben met informatie van Klaas en Cisca vervolgde we weer de weg,
Op naar de rondvaart ,een prachtige plek mooie boot en heerlijk droog , ook daar voorzien van heerlijke koffie en Thee Top geregeld en de Kapitein voorzag ons van veel info over het gebied. Top geregeld.
Door Klaas en Cisca.
Na de boot namen we afscheid van een aantal CruiserVrienden en vervolgde de overige naar de BBQ,

Daar parkeerde we onze Cruisers en konden we genieten van goed eten goed gezelschap en veel plezier
Met Elkaar, na de Bbq namen we rustig aan een voor een afscheid van onze cruiser vrienden ,dronken we nog wat na en gingen met een tevreden en voldaan gevoel huiswaarts

Het was een geweldige dag Klaas En Cisca bedankt voor alles jullie hebben het Top geregeld en zoveel cruiser,s in een sliert is geweldig om te zien.

Dank voor alles


Impressie 2 (door Ellie de Vries)

Na veel voorbereiding is het Klaas en Cisca weer gelukt om een mooie tocht te organiseren. Het was een tocht door 3 provincie’s namelijk Drenthe, Friesland en Overijssel. Ook konden ze nieuwe en oude Cruiservrienden verwelkomen.

Na de ontmoeting en begroeting was het tijd om aan de toer te gaan. We gingen vanaf Diever richting Dwingeloo over landelijke wegen, waar halve wegen een fotomoment hadden. En de wolken de sluizen open zetten. Vervolgens kwamen langs de garage waar de Noordelijke Sleuteldagen plaatsvinden. Via het Drents gehuchtje Lhee naar Eemster zijn we terug in Diever waar een wandeling werd gemaakt naar het hunebed. Ook hier werden foto’s gemaakt.

Door de bossen komen we aan in Doldersum om vervolgens naar de Hoeve de Werkhorst te gaan. Waar we een kopje koffie dronken met zelfgebakken taart. De bok des huizes lag deze keer niet op de weg maar heerlijk warm in de stal. Waar hij werd begroet en verwend werd met een appeltje gegeven door Sjuulke. De koffie is op en wij gaan weer op weg dit keer door een stukje Friesland. Daarna weer richting Drenthe in Wilhelminaoord zien we links en rechts koloniehuisjes waar de mensen woonden en werkten als kleine boeren. Tegenwoordig voor de welgestelden zijn er ook moderne koloniehuisjes. Als we dan aankomen in Nijensbeek zijn we in Overijsel de derde provincie van vandaag. We rijden nu naar het landgoed de Eese dat tegenwoordig “Heerlijkheid de Eese” word genoemd. We komen bij een aantal fraaie rode schuren waar parkeren om even de benen strekken en naar het jachthuis te wandelen. Dat in de volksmond het Jachtkasteeltje word genoemd. Hier komt de koninklijke familie al generaties lang om te jagen en paard te rijden in de bossen.

Na dit fotomoment rijden we over de Koningin Wilhelminalaan en de Prins Willem Alexanderlaan zoals je wel merkt zitten we in de koninklijke hoek. Vervolgens komen we aan in Witte Paarden en door Steenwijkerwold. Naar het gehuchtje de Basse waar jaarlijks het Dicky Woodstock festival word gehouden. Na een eindje rijden zien we veel vogels en ganzen dit is het begin van de Weerribben. Rijden we richting het infocentrum van het Staatsbosbeheer in Ossenzijl. Hier parkeren we onze Cruisers en “schepen we in” voor een rondvaart onder leiding van een deskundige gids die ons verteld over het ontstaan van de Weerribben. Dit alles onder het genot van een kopje koffie met een heerlijk plak cake.

Na de rondvaart word de reis voort gezet naar het restaurantje “An ’t Weater” voor de barbecue. Deze was natuurlijk weer voorzien van verschillende soorten vlees, salades en sausen. Dat we ons goed liet smaken. Hier werd ook na gepraat over de mooie tocht.
En zo komt er aan de dag weer een einde. De meesten gingen weer huiswaarts sommigen gingen hier in de buurt overnachten. Met aan het einde werd het toch weer droog. Het was een geslaagde en gezellige dag en alle lof voor Klaas en Cisca die het weer goed geregeld hebben.


1
2
3

4

5

6

7

8

9


Fotolinks:
Arjan van Herk
Peter Steppberger -1
Peter Steppberger -2
Ellie de Vries

Sigrid Bartsch